diktyo
Εμφανίσεις Περιεχομένου : 2071530

Αρθρα

Όταν η Φύση είναι ευάλωτη PDF Εκτύπωση Email
28
Γράφτηκε απο   
Παρασκευή, 02 Δεκέμβριος 2011 14:02

Στην επιστήμη της Ορνιθολογίας έχει γίνει διεθνώς αποδεκτός ο γερμανικός όρος ‘Zugunruhe’ για να περιγράψει την ανυπόμονη συμπεριφορά των αποδημητικών πουλιών λίγο πριν τη μετανάστευση. Αυτή η συμπεριφορά εκφράζεται από υπερφαγία για αποθήκευση λίπους και πρωτεϊνών, μειωμένες ώρες ύπνου, χαμηλότερη επαγρύπνηση για την αποφυγή θηρευτών προς όφελος της προσπάθειας αναζήτησης τροφής. Άγχος, λοιπόν, και στα πουλιά! Με καθαρά ανθρωποκεντρικούς όρους σίγουρα μπορούμε να κατανοήσουμε αυτό το φαινόμενο: πώς να μην είναι αγχωμένα τα πουλιά, όταν η διαδικασία αυτή είναι τόσο κρίσιμη για τον κύκλο ζωής τους; Έχουν άραγε αποκτήσει τα κατάλληλα σωματικά εφόδια για να ανταπεξέλθουν στο ταξίδι των χιλιάδων χιλιομέτρων; Θα καταφέρουν να αποφύγουν τους δεκάδες κινδύνους  που παραμονεύουν στη διαδρομή τους; Θα ξεκινήσουν και θα φτάσουν εγκαίρως στα πεδία αναπαραγωγής ώστε να είναι ανταγωνιστικά στην αναζήτηση συντρόφου και κατάλληλης θέσης φωλιάσματος;

Μαθημένοι όλοι μας σε μία εικόνα για τα πουλιά όπου η ικανότητα πτήσης μοιάζει να μπορεί να τα γλιτώσει σε μεγάλο βαθμό από τους πιθανούς κινδύνους και καθώς έχουμε και την εμπειρική γνώση ότι κατά κανόνα η προσέγγισή τους σε απόσταση μικρότερη των δεκάδων μέτρων είναι σπάνια, η περίοδος της μετανάστευσης συχνά μας φέρνει μπροστά σε εικόνες που προκαλούν αμηχανία ή και …οίκτο απέναντι στους ‘κυρίαρχους των αιθέρων’. Στην Κρήτη, για παράδειγμα, τον πρώτο μεγάλο σταθμό υποδοχής για τα αποδημητικά πουλιά που καταφτάνουν από την Αφρική, έχω υπάρξει αυτήκοος μάρτυρας ιστοριών που ο συνομιλητής μου - Άγγλος παρατηρητής πουλιών - σταμάτησε το αυτοκίνητο του στη μέση επαρχιακού δρόμου και κατέβηκε προσπαθώντας να απομακρύνει από το (προφανώς ζεστό και άρα επιθυμητό) οδόστρωμα δύο κατάκοπους τσαλαπετεινούς ή που ένας άλλος οδηγός έπιασε με τα χέρια του έναν ανήμπορο να αντιδράσει από την εξάντληση Κρυπτοτσικνιά για να τον μεταφέρει από το κράσπεδο του δρόμου στον παρακείμενο αγρό. Αλλά και μέσα στο κέντρο της Αθήνας, ταλαιπωρημένοι αποδημητές (ερωδιοί και όχι μόνο) έχουν βρεθεί και μεταφερθεί στα κέντρα περίθαλψης άγριας ζωής, σαστισμένοι συνάμα από την ανώμαλη προσγείωσή τους σε ένα αφιλόξενο περιβάλλον.

Η κόπωση των αποδημητικών πτηνών μοιραία τα κάνει εύκολους στόχους. Στα βράχια του Αιγαίου φωλιάζει ένα πουλί που αποτελεί την πιο χαρακτηριστική περίπτωση αρπακτικού του οποίου ο βιολογικός κύκλος εξαρτάται τόσο στενά και άμεσα από το φαινόμενο της μετανάστευσης: είναι φυσικά ο Μαυροπετρίτης (Falco eleonorae), το πτηνό-έμβλημα της ορνιθοπανίδας του Αιγαίου, ένα είδος μικρόσωμου γερακιού του οποίου σχεδόν το 85% του παγκόσμιου πληθυσμού αναπαράγεται στην Ελλάδα. Ο Μαυροπετρίτης μεταθέτει σημαντικά την περίοδο  ζευγαρώματος έτσι ώστε η εκκόλαψη των αυγών και η εμφάνιση των νεοσσών να συμπέσει με την κορύφωση της φθινοπωρινής μεταναστευτικής ροής των στρουθιόμορφων πτηνών (χονδρικά, των μικρόπουλων) πάνω από τον χώρο του Αιγαίου, δηλαδή τέλη Αυγούστου έως μέσα Σεπτεμβρίου. Συλλαμβάνοντας αποδημητικά μικρόπουλα ο Μαυροπετρίτης εξασφαλίζει την απαιτούμενη ποσότητα τροφής για να στηρίξει τις ενεργειακές ανάγκες της νεοσχηματιζόμενης οικογένειάς του.

Στη μελέτη του Μαυροπετρίτη στο Αιγαίο έχει αφιερώσει πολύ σημαντικό μέρος του ερευνητικού του έργου ο Dr. Dietrich Ristow, ο οποίος θεωρείται διεθνώς ο πλέον ειδικός στη βιολογία του είδους. Σε μία πρόσφατη αναφορά του σχετικά με τον ετήσιο κύκλο και την ηθολογία του Μαυροπετρίτη σε σχέση με την χωροθέτηση αιολικών σταθμών παραγωγής ενέργειας (με αφορμή την επικείμενη εγκατάσταση αιολικού σταθμού αποτελούμενου από 111 ανεμογεννήτριες στη νότια Σκύρο, την περιοχή που πιθανότατα φιλοξενεί την μεγαλύτερη αποικία του είδους παγκοσμίως!), ο Dr. Ristow παραθέτει μία σύντομη αλλά γλαφυρότατη παράγραφο σχετικά με την μεταναστευτική συμπεριφορά των πτηνών στον χώρο του Αιγαίου (σε ελεύθερη μετάφραση από την Αγγλική):

«…Τα περισσότερα στρουθιόμορφα μεταναστευτικά πτηνά έχουν επιλέξει τη στρατηγική της κατά μόνας μετανάστευσης (δηλαδή σε αποστάσεις αρκετών εκατοντάδων μέτρων μεταξύ τους) κατά τη διάρκεια της νύχτας, πλοηγούμενα από τον προσανατολισμό των αστερισμών, έτσι ώστε να αποφεύγουν τους θηρευτές καθώς ταξιδεύουν κατά μήκος μη οικείου εδάφους. Προκειμένου να διατηρήσουν χαμηλή τη θερμοκρασία τους κατά τη διάρκεια της πολύωρης πτήσης και πιθανώς για την αποφυγή εμποδίων - όπως βουνά - στην πορεία τους, τα μεταναστευτικά πτηνά πετούν τη νύχτα κατά κανόνα σε ύψος 1 χλμ. Διασχίζουν την Μεσόγειο θάλασσα σε ευρύ μέτωπο και δεν βασίζονται ή χρησιμοποιούν μεταναστευτικές στενωπούς. Για να μπορούν να πλοηγηθούν επιλέγουν νύχτες χωρίς νεφοκάλυψη και ξεκινούν το ταξίδι τους μετά τη δύση του ηλίου (όλα αυτά τα δεδομένα έχουν επιβεβαιωθεί με παρατηρήσεις από πομπούς). Καθώς αναχωρούν από τη Βουλγαρία ή την βόρεια Ελλάδα, με ταχύτητα ταξιδίου περίπου 40 χλμ./ώρα, φτάνουν στο Αιγαίο πέλαγος κοντά στην αυγή και πρέπει να συνεχίζουν να ταξιδεύουν μέχρι να βρουν κάποια στεριά για να προσγειωθούν. Κατευθύνονται προς οποιαδήποτε σιλουέτα νησιού μπορεί να παρατηρήσουν στον ορίζοντα. Αυτή την ώρα της ημέρας , δηλαδή με την ανατολή του ηλίου και δύο ώρες μετά, τα γεράκια έχουν καλές πιθανότητες να συλλάβουν μεταναστευτικά πτηνά…»

Ακόμη και για τους πλέον εξοικειωμένους με τα της ‘ηθικής ‘ της Φύσης και της κυριαρχίας του ισχυρού, η συμπεριφορά του Μαυροπετρίτη προκαλεί ένα μικρό σοκ. Η σχέση θηρευτή-θηράματος στη Φύση είναι πολύ καλά εδραιωμένη στην συνείδησή μας, γνωρίζοντας πάντως ότι κατά κανόνα τα θηράματα έχουν μία σειρά από αποτελεσματικούς εγκατεστημένους αμυντικούς μηχανισμούς (ταχύτητα, παραλλαγή, αμυντικά εξαρτήματα κ.α.), έτσι ώστε αυτός ο αγώνας επιβίωσης να μοιάζει λίγο-πολύ ισότιμος. Η επίθεση όμως του Μαυροπετρίτη στα πουλιά που αγκομαχούν εξαντλημένα να φτάσουν σε μια στεριά για να αναλάβουν δυνάμεις και με σχεδόν μηδαμινή δυνατότητα άμυνας μοιάζει κατάφωρα ανισοβαρής και ύπουλη. Ειδικά όταν μαθαίνεις πως αυτός ο ίδιος ο Μαυροπετρίτης είναι μεταναστευτικό είδος, αυτή η παντελής έλλειψη αλληλεγγύης αρχίζει να προκαλεί μέχρι και αισθήματα αντιπάθειας για αυτό το πουλί. Τουλάχιστον για τα πρώτα λίγα δευτερόλεπτα, μέχρι να τοποθετήσουμε νομοτελειακά την συμπεριφορά αυτή στο πλαίσιο της εξελικτικής επιλογής και προσαρμογής για την επιβίωση του είδους.

Για τον άνθρωπο της σύγχρονης Ελλάδας και Ευρώπης, φυσικά, δεν τίθεται ζήτημα επιβίωσης όταν εκμεταλλεύεται την ίδια εξάντληση των αποδημητικών πουλιών για τη σύλληψη ή θανάτωσή τους. Η τραγωδία της λαθροθηρίας κατά την εαρινή μεταναστευτική περίοδο, ένα …’χόμπυ’ ιδιαίτερα διαδεδομένο στα Ιόνια Νησιά, παραβιάζει - εκτός της νομοθεσίας - κάθε έννοια λογικής και ηθικής. Η ‘σοδειά’ είναι πλούσια για τους λαθροθήρες, που εστιάζουν κυρίως στα τρυγόνια, τα οποία κατά εκατοντάδες χιλιάδες επιλέγουν τα νησιά του Ιονίου για μία σύντομη ανάπαυση στη μεταναστευτική τους διαδρομή. Ο μη υποψιασμένος επισκέπτης των νησιών, που κατά την θεσμοθετημένη κυνηγετική περίοδο δεν βλέπει κάποια ιδιαίτερη κινητικότητα, δεν μπορεί παρά να απορήσει αρχικά, αλλά σύντομα να ανατριχιάσει και να εξοργιστεί από το αποκρουστικό κρεσέντο των πυροβόλων του Απριλίου. Οι μισθώσεις πόστων σε ιδιόκτητους ελαιώνες που φτάνουν τις χιλιάδες ευρώ στην Ζάκυνθο ή οι καταδρομικές επιθέσεις με φουσκωτά και τελευταίας τεχνολογίας εξοπλισμό στους Αντίπαξους ή τα Στροφάδια μαρτυρούν πως τους λαθροθήρες δεν παρακίνησε ούτε η …ανάγκη, ούτε κάποια (στρεβλή, έτσι κι αλλιώς, πλέον) αίσθηση συνέχισης της παράδοσης, παρά μόνο μία απεχθέστατη επιδειξιομανία, περιφρόνηση και αίσθημα κατωτερότητας απέναντι σε αυτό που μας περιβάλλει και μας τρέφει.

Εξίσου ταπεινά και αξιοκατάκριτα, τέλος, είναι και τα κίνητρα όσων βλέπουν το πέρασμα των αποδημητικών πτηνών σαν ευκαιρία να αισχροκερδήσουν εις βάρος της Φύσης μέσω της παγίδευσης τους σε δίχτυα και ξώβεργες. Η μαζική μετανάστευση των μικρόπουλων το φθινόπωρο από το Αιγαίο πυροδοτεί και την εποχιακή έξαρση του φαινομένου. Και αν φαντάζεται κανείς ότι η συμπεριφορά αυτή είναι περιθωριακή, φτάνει να επισκεφτεί την ιστοσελίδα του Πτηνολογικού Συνδέσμου Κύπρου (http://www.birdlifecyprus.org/) για να χάσει τα λόγια του: σχεδόν 1.500.000 (!) μεταναστευτικά πτηνά υπολογίστηκε ότι παγιδεύτηκαν μόνο αυτό το φθινόπωρο στην Κύπρο. Όχι πως εμείς οι Ελλαδίτες πήγαμε πίσω: μόνο μέσα σε μία εβδομάδα έγιναν γνωστές περιπτώσεις παράνομης παγίδευσης πουλιών και κατασχέσεις σχετικού εξοπλισμού σε Ρόδο, Χίο, Σύρο, Σχινιά, Μεσολόγγι – είναι σίγουρο πως η δραστηριότητα αυτή έχει εξίσου σοβαρή έκταση και στον ελλαδικό χώρο, ιδιαίτερα όταν είναι γνωστό πως πολλά από τα παγιδευόμενα πουλιά γίνονται αντικείμενο παράνομου εμπορίου ωδικών πτηνών. Και είναι πολύ θλιβερό να γνωρίζεις ότι για τους πουλοπιάστες που διακινούν τα ωδικά πτηνά το γεγονός πως αρκετά δεν θα επιβιώσουν καν λόγω του στρεσαρίσματος του εγκλωβισμού, δεν είναι παρά μόνο μία προϋπολογισμένη ‘φύρα’…

Αποστόλης Καλτσής

Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 13 Δεκέμβριος 2011 12:44
 
Παντελής Βούλγαρης: Η τελευταία νανόχηνα PDF Εκτύπωση Email
28
Γράφτηκε απο   
Παρασκευή, 02 Δεκέμβριος 2011 14:34

Οι ευρωπαϊκές νανόχηνες είναι σε κρίσιμη κατάσταση και για να σωθούν χρειάζονται άμεσα και αποτελεσματικά μέτρα προστασίας στις περιοχές αναπαραγωγής τους και κατά μήκος της μεταναστευτικής τους διαδρομής. O πληθυσμός τους εκτιμούνταν σε περισσότερα από 10.000 άτομα στις αρχές του 20ου αιώνα, και υπολογίζεται ότι τα τελευταία 60 χρόνια μειώθηκε κατά 98%.

Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 02 Δεκέμβριος 2011 14:56
Περισσότερα...
 
Παρακολουθώντας τη μετανάστευση των πουλιών στην Ηρακλειά Κυκλάδων PDF Εκτύπωση Email
28
Γράφτηκε απο   
Παρασκευή, 02 Δεκέμβριος 2011 14:02

Το νησί της Ηρακλειάς βρίσκεται νότια της Νάξου και ανήκει στις Μικρές Ανατολικές Κυκλάδες μαζί με Αμοργό, Δονούσα, Σχοινούσα, Κέρο και Κουφονήσια. Είναι ο τόπος καταγωγής μου και διαμένω οικογενειακά εκεί από το 1991 που εγκατέλειψα οριστικά και αμετάκλητα την Αθήνα. Σε ένα μικρό νησί μπορεί κανείς να μελετήσει τη φύση πολύ αποτελεσματικά, ειδικά αν η μελέτη του διαρκέσει πολλά χρόνια. Έτσι κι εγώ στον ελεύθερο χρόνο μου μελετώ συστηματικά την πανίδα και τη χλωρίδα του νησιού.

Ο πρώτος τομέας έρευνάς μου ήταν τα πουλιά, τα οποία παρατηρώ τα τελευταία 13 χρόνια.

Μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί εδώ 174 είδη πουλιών, αρκετά εκ των οποίων απειλούμενα και προστατευόμενα σε παγκόσμιο επίπεδο. Από αυτά 26 είναι αρπακτικά. Τα επιδημητικά είδη που φωλιάζουν είναι 17, ενώ αυτά που φωλιάζουν περιστασιακά ή ως καλοκαιρινοί επισκέπτες είναι 9. Μεγάλος είναι ο αριθμός τυχαίων επισκεπτών, αφού 59 είδη πουλιών έχουν παρατηρηθεί το πολύ 5 φορές. Τέλος, 89 είδη είναι χειμερινοί επισκέπτες ή περνάνε κατά τη μετανάστευση. Από αυτούς τους αριθμούς βλέπει κανείς ότι τα περισσότερα είδη πουλιών εμφανίζονται στο νησί κατά τη διάρκεια της μετανάστευσης ή διαχειμάζουν.

Οι κινήσεις των πουλιών είναι συνεχείς με αποτέλεσμα την συνεχή αλλαγή των ειδών που παρατηρούνται στο νησί, αν εξαιρέσουμε το 2ο 15ήμερο του Ιουνίου που βλέπει κανείς μόνο τα φωλιάζοντα είδη.

Ας δούμε λοιπόν τις αλλαγές αυτές αναλυτικά.

Ανοιξιάτικη μετανάστευση:

Διαρκεί από μέσα Φεβρουαρίου ως μέσα Ιουνίου, με διαφορετικές ημερομηνίες περάσματος για κάθε είδος. Χαρακτηριστικό της περιόδου αυτής είναι το λαμπρό φτέρωμα των αρσενικών που είναι έτοιμα για ζευγάρωμα, καθώς και ο μικρός σχετικά αριθμός τους, αφού τα πουλιά που κατορθώνουν να επιστρέψουν από την Αφρική είναι πολύ λιγότερα από αυτά που αναχώρησαν το προηγούμενο φθινόπωρο. Τα πρώτα πουλιά που έρχονται από την Αφρική είναι το λευκοχελίδονο, ο τσαλαπετεινός και ο σταχτοπετρόκλης. Ο αριθμός ειδών αυξάνεται σταδιακά και η κορύφωση παρουσιάζεται τον Απρίλη. Τον Μάη αρχίζει η μείωση, αλλά παρατηρούνται αρκετά μεγάλα και πολύχρωμα πουλιά, που διακρίνει και ο πιο αρχάριος παρατηρητής, δηλαδή μελισσοφάγοι, συκοφάγοι, τρυγόνια και λίγες χαλκοκουρούνες. Η ανοιξιάτικη μετανάστευση τελειώνει με τα τελευταία κοπαδάκια αργοπορημένων μελισσοφάγων.

Καλοκαιρινοί επισκέπτες:

Μερικά από τα πουλιά που περνάνε την άνοιξη, μένουν στο νησί για να φωλιάσουν και να ξαναφύγουν. Τα πιο κοινά είναι οι ασπροκώλες και οι μαυροσταχτάρες. Το πιο ενδιαφέρον είδος είναι ο μαυροπετρίτης, το σημαντικότατο γεράκι που διαχειμάζει στη Μαδαγασκάρη και έρχεται για φώλιασμα στη Μεσόγειο με τον μεγαλύτερο πληθυσμό του στις βραχονησίδες του Αιγαίου. Άλλα ενδιαφέροντα είδη είναι τα θαλασσοπούλια αρτέμης και μύχος.

Φθινοπωρινή μετανάστευση:

Διαρκεί από αρχές Ιουλίου μέχρι μέσα Νοεμβρίου. Την περίοδο αυτή τα περισσότερα πουλιά είναι ανήλικα που γεννήθηκαν πριν λίγους μήνες και δεν έχουν αποκτήσει ακόμη το τελικό τους πτέρωμα, με αποτέλεσμα να είναι πιο δύσκολη η αναγνώριση του είδους τους. Πιο ενδιαφέρων μήνας είναι ο Σεπτέμβριος που έχει το πέρασμα των περισσοτέρων ειδών, με πιο σημαντικά τα αρπακτικά που έχουν τότε το κύριο πέρασμά τους. Όπως και στην ανοιξιάτικη μετανάστευση, ο αριθμός των πουλιών που παρατηρούνται έχει άμεση σχέση με τις καιρικές συνθήκες, καθώς όταν ο άνεμος είναι ευνοϊκός τα πουλιά περνάνε χωρίς να σταματήσουν ενώ όταν είναι αντίθετος πολλά πουλιά σταθμεύουν για ανάπαυση.

Χειμερινοί επισκέπτες:

Κάθε χρόνο πολλά πουλιά διαχειμάζουν νοτιότερα από την περιοχή που φωλιάζουν, χωρίς όμως να φτάνουν μέχρι την Αφρική. Έτσι η Ελλάδα δέχεται πολλούς χειμερινούς επισκέπτες από βορειότερες χώρες. Η νότια Ελλάδα φιλοξενεί επιπλέον πολλά πουλιά της βόρειας Ελλάδας. Η προσέλευση των χειμερινών επισκεπτών αρχίζει στα τέλη Σεπτεμβρίου με τους πρώτους κοκκινολαίμηδες, κορυφώνεται το 2ο 15ήμερο του Οκτωβρίου και συνεχίζεται μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου. Η αποχώρησή τους αρχίζει από τα τέλη Ιανουαρίου και διαρκεί μέχρι τις αρχές Απριλίου. Κάποιες χρονιές, ξαφνικές κακοκαιρίες στα βόρεια αναγκάζουν τα πουλιά να μετακινηθούν πολύ νοτιότερα από τις καθιερωμένες περιοχές διαχείμασης, δίνοντας την ευκαιρία στους κατοίκους της νότιας Ελλάδας να απολαύσουν εξωτικά γι αυτούς είδη. Όπως βλέπουμε οι μετακινήσεις των χειμερινών επισκεπτών σε κάποιες περιόδους συμπίπτουν με τις 2 μεταναστεύσεις με αποτέλεσμα την μεγάλη διάρκεια μετακινήσεων των πουλιών που καλύπτει σχεδόν όλο το έτος. Επίσης δεν μπορούμε να διακρίνουμε πάντοτε τι είδους μετακίνηση κάνει 1 πουλί. Για παράδειγμα όταν βλέπω τον Οκτώβριο έναν κοκκινολαίμη, δεν γνωρίζω αν θα διαχειμάσει εδώ, στην Κρήτη ή στην βόρεια Αφρική που είναι η νοτιότερη περιοχή εξάπλωσής του. Ή βλέποντας μια λευκοσουσουράδα, δεν γνωρίζω αν είναι κάποια από αυτές που μένουν όλο το έτος στο νησί, ή κάποια που ήρθε για να διαχειμάσει, ή κάποια που απλά μετακινείται και θα διαχειμάσει νοτιότερα. Η φύση έχει προνοήσει ώστε τα πουλιά να μην έχουν όλα την ίδια συμπεριφορά, ώστε να λειτουργεί σωστά η φυσική επιλογή και πάντοτε να επιβιώνουν αρκετά πουλιά για να διαιωνίσουν το είδος. Για σκεφτείτε τι θα γινόταν αν όλα τα άτομα ενός είδους μετακινούνταν ταυτόχρονα και μια ξαφνική κακοκαιρία εξαφάνιζε ολόκληρο είδος κατά τη διάρκεια της μετανάστευσής του πάνω από τη Μεσόγειο.

Βλέπετε λοιπόν πόσα πράγματα μπορεί να μάθει κανείς μελετώντας τις μετακινήσεις των πουλιών. Μπορεί βέβαια κάποιος απλά να απολαμβάνει την ομορφιά τους και να περνάει ευχάριστα τον ελεύθερο χρόνο του. Έτσι, αφήστε τα τουφέκια και πιάστε κυάλια και φωτογραφικές μηχανές. Ο θαυμαστός κόσμος των πουλιών περιμένει να τον ανακαλύψετε.

Επιμέλεια: Γιάννης Γαβαλάς

Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 13 Δεκέμβριος 2011 12:43
 
Πού είναι τα πουλιά; PDF Εκτύπωση Email
28
Γράφτηκε απο   
Παρασκευή, 02 Δεκέμβριος 2011 14:41

Στον Μιχάλη Πιερή

Πού είναι τα πουλιά;
Ατσάραντοι και λιάροι κι' αητομάχια
συκοφάγοι και κατσουλιέρες και κοτσύφια
τσουτσουλιάνοι και τσαλαπετεινοί και τσόνοι
καλημάνες και καλατζάκια και τσιμιάλια
τσιπιριάνοι και τσικουλήθρες και σπέντζοι
τετεντίτσες και τουρλουμπούκια και κίσσες
καλοκερήθρες και σηκονούρες και ασπροκόλια
μπεκανότα και δοδόνες και κολοτριβιδόνες
ξυλοτρούπιδες και σπίγγοι και τρουποφράχτες
κοκκινονούρες και τρυγονόλιαροι και μυγουσάκια
γαϊταρίθια και σβουρίτζια και σγουρδούλια
θεοπούλια και μυγούδια και σπίνοι;

Τελευταία Ενημέρωση στις Σάββατο, 03 Δεκέμβριος 2011 13:57
Περισσότερα...
 
Σύρος - Φθινόπωρο 2011, χρονικό εντοπισμού Λαθροθηρών PDF Εκτύπωση Email
28
Γράφτηκε απο   
Παρασκευή, 02 Δεκέμβριος 2011 14:19

 

Στη Σύρα το Νοέμβριο μήνα εντοπίστηκαν από τους εντεταλμένους  στο νησί θηροφύλακες της Δ΄ Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Στερεάς Ελλάδας  πολλές Άρες (πολύπλοκες κατασκευές παγίδευσης άγριων πουλιών με δίχτυα, σχετ. δες φωτογραφίες και βίντεο) και δεκάδες «πουλοπιάστες» που ασχολούνται με την παράνομη παγίδευση πουλιών.

Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 16 Δεκέμβριος 2011 12:07
Περισσότερα...
 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 Επόμενο > Τέλος >>

Σελίδα 2 από 3
Παρατηρητήριο Αιολικής Ενέργειας
pae2