[Το κείμενο αυτό γράφτηκε πριν από τις εξεγέρσεις του Δεκέμβρη, μέσα στον Νοέμβρη του 2008, και το διόρθωσα χωρίς να τις λάβω υπόψη μου. Αν και σε μια πρώτη ματιά φαίνεται ανεπίκαιρο, αποκαλύπτει τα ιδεολογικά κίνητρα της συμμετοχής μου στα γεγονότα των ημερών. Πρόκειται για την συντομευμένη εκδοχή ενός δοκιμίου που επεξεργάζομαι. Στην τελική μορφή του το δοκίμιο αυτό φιλοδοξεί να είναι τόσο ένα μανιφέστο όσο και μια απόπειρα διερεύνησης των προοπτικών του ελευθεριακού σοσιαλισμού, εμπλουτισμένου με τις ιδέες μιας αναρχικής οικολογίας και την θεωρητική επεξεργασία των νέων εμπειρικών δεδομένων που διαμορφώνει η τρέχουσα πραγματικότητα. Μ.Π.]

Η αποανάπτυξη κερδίζει έδαφος μέσα στην ύφεση

Μειοψηφίες της ουτοπίας

Του Eric Dupin (*)

Έπρεπε να δει κανείς το εμβρόντητο ύφος του γάλλου πρωθυπουργού Φρανσουά Φιγιόν, όταν, στις 14 Οκτωβρίου του 2008, ο Ιβ Κοσέ (μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του οικολογικού χώρου) υπερασπίστηκε από το βήμα της Βουλής τις ιδέες της αποανάπτυξης.

Κάνοντας τη διάγνωση ότι «πρόκειται για μια ανθρωπολογική κρίση», ο Πράσινος βουλευτής, υπό τα γιουχαΐσματα της δεξιάς, δήλωσε ότι, «στο εξής, η προσπάθεια για μεγαλύτερη οικονομική μεγέθυνση(1) είναι αντιοικονομική, αντικοινωνική και αντιοικολογική».

TAKIS FOTOPOULOS

The degrowth project

At a time when the greenhouse effect and climate change have become front page news, following the IPCC's (Intergovernmental Panel on Climate Change) Fourth Assessment Report, which definitely links the clear signs of global climate change with increases in man-made emissions of CO2 and other greenhouse gases since the start of the Industrial Revolution, the emergence of the degrowth project developed by Serge Latouche[1] and others was a significant development in Green politics and thought. This is because it showed that the Green movement, after its rise as an antisystemic movement in Germany in the 1970s and its subsequent integration into mainstream politics as a kind of reformist Left party or lobby (taking part in the process –or supporting in various degrees-- the criminal wars of the transnational elite in the 1990s and beyond), could still play a role at the boundaries between a reformist and an antisystemic movement. As I will try to show below, the degrowth project could be said to represent a dialectical synthesis between the antisystemic Green approaches of the German “fundos”, which have nowadays almost completely disappeared and the reformist approaches of the mainstream Green parties, which have by now proven bankrupt

…Ουδόλως φαίνεται να απασχολεί το εάν, όπως πολλοί ισχυρίζονται, η κατασκευή διεθνούς αερολιμένος στην περιοχή της Λευκίμης στην Κέρκυρα συνιστά για μια σειρά από λόγους –της απουσίας πόρων συμπεριλαμβανομένης– προοπτική εξωπραγματική. Αν η «προμελέτη», η οποία τελευταίως παρουσιάστηκε εν μέσω τυμπανοκρουσιών, διερευνώντας το εν λόγω ενδεχόμενο, υπήρξε όντως, για να το πούμε απλά, μια μπαρούφα, διάσπαρτη από ασυγχώρητες ανακρίβειες και εξόφθαλμες παραλείψεις, έχοντας, συν τοις άλλοις, εκπονηθεί από ένα φορέα αναρμόδιο, το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο [1].